
Oној пат кога ви отворија врата од автомобилот. Тоа ви е една од најслатките слики во умот која си ја носите урамена во розова рамка.
Душата ви гори за едно „повели“, „благодарам“, „извини“... Одамна немате чуено некој маж со зборови да ве помилува. Безобразните раперски стихови каде жените се „кокошки“ како да им станаа прирачник на мажите за нивното обраќање кон понежниот пол.
Ретки сјајни мигови!
Последен пат кога еден од ретките мажи со домашно воспитување и култура ви отвори врата од влезот, дури и се потчукнавте од вратата од изненадување што ве фати неподготвена, а пак да не говориме за оној пат кога ви отворија врата од автомобилот. Тоа ви е една од најслатките слики во умот која си ја носите врамена во розова рамка.
СЦЕНАРИО: Модерен состанок
На последниот состанок, не порачавте кафе бидејќи пред 2 часа испивте едно, па така стакленото шишенце со џус од крушка остана неотворено на масата се додека не ви изгасна надежта дека момчето до вас ќе се сети на тоа, па си го отворивте самата и си сипавте во чашата.
Малку подоцна кога излеговте надвор, а јануарскиот ветар како да сакаше да однесе се пред себе, нему ниту на крај памет не му падна да ви го позајми за миг неговото шалче и покрај вашите 5 поплаки. Постојавте малку, а потоа тој откако го заврши освојувачкиот муабет, го фрли догорчето од цигарата, ве поздрави и замина во свој правец, без да се понуди да ве испрати до такси.
Утре сигурно ќе биде навистина изненаден кога ќе ја одбиете неговата покана за кафе и воопшто нема да се сети дека ова сценарио е вашиот демотиватор број 1 за дружбата со него.
NotForMen препорака: Ни траг, ни глас од додворувањето
Каде им заминаа манирите?
Најтажно од се е што веќе како да не се изненадувате од овие машки „бон-тон“ навики, а ве чуди кога вашиот зет ќе и го помести столчето на сестра ви пред да седне или ќе се понуди да и помогне при облекувањето на капутот. Мажот од „стариот ков“ знае како!
Зошто денес како игла во сено треба да го бараме она што некогаш беше редовна пракса? Зошто денес мажите како да се натпреваруваат со нас кој прв ќе ги искористи оние 15 минути академско доцнење?
Ниту гужва во градот, ниту расипани семафори, ниту сообраќајна незгода на патот, а него го нема. Ако порано ве испраќаа без воопшто да споменете дека се плашите од темнината, денес крајно неодговорно ќе ви задоцни 15 минути иако е добро информиран дека до пред 2 дена ве мачеа синусите.
Ова го сфаќаат како доказ за својот „мачо“ статус, а не како доказ за својот недостиг на манири.
Без разлика колку модерни станавме и секојдневно ни се наметнуваат западните вредности, ние се уште сме понежниот пол, оние кршливи жени на кои многу им значи посаканата „добра ноќ“, упатениот комплимент или предноста на минување. Да, ние се уште сакаме кавалери!
.gif)






















.gif)
























